Het KNMI geeft ‘code oranje’. De wind steekt op en de eerste sneeuwvlokken dwarrelen uit de donkere hemel op de koude wangen van Somberman. Als hij de Zuthemer sluis voorbij fietst  is de nacht halverwege.  In zijn hoofd is het ‘code zwart’.

Z ou het hormonaal zijn? Is het de kou? Slaaptekort? Feit is dat de wereldproblematiek ongeremd door zijn hoofd begint te gonzen. Somberman ziet beelden en hoort stemmen. Van politici die, met hangende oren richting hun electoraat, slechts opportune standpunten innemen. Van de paus die de katholieken oproept minder als konijnen te werk te gaan, maar wél anticonceptieloos te handelen. Van imams en rabbijnen die, zwaaiend met heilige boeken, geen enkele bijdrage leveren aan wat dan ook. Van onbenullige collega’s, die vol zelfbeklag hun dagen aan elkaar rijgen. Van voetbalsupporters die met veel plezier een treinstel verbouwen.

Kun je tijdens een paar kilometer fietsen depressief raken? Het lijkt er wel op. Somberman is even niet in staat tot een ommekeer. Het fanatisme, de massale uitzichtloosheid en de enorme omvang en wijdverbreidheid van dit alles heeft hem flink te pakken.

Als Somberman thuis komt slaapt zijn vrouw al: mazzel voor haar.

Recent Posts

Leave a Comment