Een tamelijk nieuw, succesvol fenomeen, zal omroep Max wel gedacht hebben, en startte het TV-programma Max PubQuiz. Ik zapte voorbij, bleef hangen en stelde mezelf teleur in mijn eigen triviale kennis.
Verder verbaasde ik me over het armoedige, fantasieloze niveau van deze belastinggeldbesteding.
Een voorbeeldvraag. Vul de laatste regel aan van dit nummer van Ria Valk:
‘Dus heb ik worstjes op mijn borstjes
Preitjes op mijn dijtjes
Karbonades en salades op mijn bil
Ja, worstjes op mijn borstjes
Bietjes op mijn knietjes
….?
Ik piekerde me suf, zong drie keer het liedje hardop, dacht zelfs nog even dat Ria Valk iets met Gerard Cox had (dom dom, dat was Joke Bruijs), realiseerde me dat TV kijken steeds verder van me af kwam te staan en startte het Netflix account.

De volgende dag bracht ik, gedwongen door een onheilspellend ratelende Audi van mijn vrouw, geruime tijd in een tankstation aan de snelweg door. Ik vermaakte me kostelijk. Het was een komen en gaan van leuke en interessante mensen die nooit langer bleven dan een kwartier. Een snel wisselende theatervoorstelling waar ik gratis naar binnen mocht.
Buiten stelde de wegenwacht vast dat de aandrijfas met originele Duitse bouten in de ANWB garage gerepareerd moest worden. Nog even kon ik genieten van de show in het tankstation. In de broodjescorner nam ik een tosti. ‘Het Tankstation’, bedacht ik me, zou zo maar de naam kunnen zijn van een nieuw omroep Max real-life programma. Daar zou ik waarschijnlijk wél naar kijken.
Een man in een polo van een installatiebedrijf wees naar een broodje, belegd met iets onbestemds, in de vitrine: ‘Is dat gegrilde kip?’
Op de parkeerplaats werd ondertussen de tweede liefde van mijn vrouw op een bergingstruck gelierd. Zingend liep ik naar de deur uit. Deze dag kon niet meer stuk. Mijn buik was vol, de auto zou gemaakt worden én er was niets mis met mijn geheugen.
‘…en op mijn hoofd een haantje uit de grill!’

Recent Posts

Leave a Comment