Sinds ik noodgedwongen het hardlopen verruilde voor de wandelsport heb ik meer contact met mijn omgeving. Zo is er bijvoorbeeld het zwanenpaar, dat al een aantal jaren in het kanaal woont. We hebben meer aandacht voor elkaar gekregen. Ik zie hen en zij zien mij. Het koppel is al sinds mensenheugenis ontzettend gelukkig met elkaar. Ze doen me denken aan de Omroep Max stellen die elkaars Bed & Breakfast beoordelen. Perfecte echtparen die elkaar ’s avonds in discrete nachtkleding een goedenacht wensen met een kusje. Dat kan in de kippenkamer zijn of in een voormalig tolhuis waar Napoleon en zijn mannen ooit vochten of zomaar (heel verrassend) in een sprookjesvilla met tierelantijntjes en snuisterijen.

De Max-stellen zitten werkelijk met alles op één lijn. Vanaf het moment dat ze in hun hybride Volvo het erf op draaien tot het moment suprême, als de ingelegde bedragen in het geldkistje de winnaar bepalen. Trudy en Gerard genieten beiden van het paardenmennen. Herman en Linda smullen samen van de ambachtelijk speltcake met streekjam. En in de workshop van Lia komt de verborgen creativiteit van zowel Fred als Alma naar boven.

Na de nachtrust is het voor de koppels altijd even zoeken in de badkamer. Het handdoekenrekje, de zoemende cv-ketel of de onhandige plek van het stopcontact om je haar te föhnen. Samen komen ze dan met een aantal verbetertips voor de collega Bed & Breakfast eigenaren, die dit uiteraard monter ontvangen.

Tijdens mijn ochtendwandeling ontmoet ik het Omroep Max zwanenstel vlak bij de sluis. Zoals altijd waren ze in de nacht een paar honderd meter stroomafwaarts gedreven. ‘Lekker geslapen samen? Hebben misschien jullie nog tips?’, grapte ik.
Eén snavel ging open: ‘Die rietkraag zou misschien iets langer mogen. Dan drijven we lekker uit de wind, hè schat?’

Recent Posts

Leave a Comment