Ik fiets bij voorkeur zonder helm. De indruk die ik daar waarschijnlijk mee wek is dat ik zo’n stronteigenwijze vijftiger ben, die onder zijn grijze haardos vele onwrikbare adagia koestert. Dat klopt dan wel aardig.

Mijn blote hoofd is mijn gele hesje. Mijn proteststem. Mijn verzet tegen de oprukkende ‘ja maar, als er wat gebeurt’ lobby. Het niet dragen van een fietshelm is uitzondering geworden op de Sallandse heuvels. Tegelijkertijd worden de moraalrenners talrijker. Ze schreeuwen me toe of wijzen hoofdschuddend op hun beschermde schedel. Andermans veiligheid is blijkbaar een item. De kans dat er binnenkort een verplichting komt tot het dragen van een kunststof Made in China veiligheidsschaal wordt met de dag groter.

Blij was ik dan ook om vlak voor de Sprengenberg een wielrenner zónder te ontmoeten. We fietsten een stukje samen op. Tijdens de beklimming hapte ik zo onopvallend mogelijk naar adem. In de afdaling genoten zijn voorzichtig kalende kruin en zijn wapperende paardenstaart van de frisse luchtdouche. Hij trapte stevig door maar dat belette hem niet om in weloverwogen bewoordingen zijn fietsdrijfveren te beschrijven (hij fietste voor de ziekenhuisclowns en tegen de kinderkanker en zo) en een samenvatting van zijn levensloop te geven. Door de rijwind verstond ik niet alles maar er was een relatie voorbij met gedoe om geld en kinderen. Toen hij vlak voor Haarle uitgebreid zijn arbeidsconflict en daaropvolgende depressie uiteen begon te zetten zocht ik naar een nette uitweg. Echter niet voordat ik hem nog even vroeg waarom hij geen fietshelm droeg. ‘Ach’, zei hij ‘er is zo verschrikkelijk veel ellende op deze wereld. Denk je nou echt dat zo’n helmpje daar ook maar iets aan verandert?’
Even legde ik mijn hand op zijn schouder. ‘Daar heb je een punt, kerel.’
Toen ging hij rechtsaf. En ik links.

Recent Posts
Comments
  • Will
    Beantwoorden

    Wat een onzinnig verhaal over het niet dragen van een helm. Vooral als je als een gek de heuvel afdaalt. Er hoeft maar een steentje. Op de weg te liggen, en je gaat onderuit. Met je hoofd op de weg, is niet prettig. Als ik je dan zie liggen met een scheur in je schedel, denk ik ach het is een eigenwijze 50plusser die niet ander wil. Laat maar liggen.
    Will

Leave a Comment