In Heino zijn weer wat zeurpieten opgestaan. Eerst was er nog gemopper over een extra lusje aan de Vlaminckhorst wandelroute ten gevolge van het nieuwe ‘landgoed’ op hun pad. Toen roerde opperzeurpiet Den Daas zich weer. Nadat hij in eerste instantie volledig verrast leek te zijn dat hij naast een tennisvereniging bleek te wonen, ziet hij nu windmolens niet zitten. Wel is hij nog in staat om een fraai coulisselandschap te ontdekken tussen het raaigras en de industrieel aandoende landbouwstallen in het Sallandse landschap. Een prestatie op haviksoog-niveau.
De door de kopgroep genomineerde nieuwbouwlocatie aan de Molenweg mobiliseerde de jongste zeurpietgroep. Bewoners van De Zeis zijn hevig ontstemd en voelen zich genaaid omdat hun uitzicht binnenkort verandert. ‘We hebben destijds extra betaald voor onze kavel vanwege het mooie uitzicht’, stelt een boze bewoonster. ‘Al die vogels in de weide, zo mooi. Straks kijken we tegen huizen aan. Afschuwelijk.’ Een andere bewoner rept al over planschadevergoeding.
Niemand in Nederland heeft recht op een vrij uitzicht. Dat geldt ook voor de Zeisjes. Verder vergeten zij gemakshalve dat ook zij ooit eens zijn gaan wonen in het uitzicht van een ander. Mijn huis is uw uitzicht.
Aan de rand van het Molenweg-nieuwbouwplan ligt niet alleen de Zeis maar ook het bungalowpark Old Heino. Mijn Turkse vriend Okan heeft daar een woning. Ik stuurde hem een plattegrond van het Heinose plan, dat zijn huis tot op enkele meters gaat naderen, en deed er een summiere Engelse vertaling van het dorpsrumoer bij. Vanuit Istanbul, waar Nederlandse zorgen niet onder de echte zorgen vallen, stuurde hij binnen één minuut een WhatsApp reactie.
Dat de wereld niet overal hetzelfde is moge hiermee maar weer eens duidelijk zijn.

Recent Posts

Leave a Comment