De voormalige krantencolumnist, die zichzelf in een mum van tijd omschoolde tot Twitter-brompot, wond zich maar weer eens op: ‘Ik heb net rokers voor de deur van @Isala Ziekenhuis gevraagd buiten de verbodszone te gaan. Ik kon bijna zo door naar de spoedeisende hulp.’ Dat je als man op een bepaalde leeftijd, zo ongeveer vanaf midden vijftig, ongemerkt overschakelt van observeren en verwonderen naar oordelen en moraliseren is haast onvermijdelijk. Komt mij ook niet geheel onbekend voor.

Na een afwezigheid van 2300 jaar wurmt Hippocrates van Kos zich onder de slagboom door. Hij recht zijn stramme rug en kijkt uit over het plein. De Griekse arts weet dat de vier elementen er zijn. Lucht, water, vuur en aarde. Maar alles lijkt anders. De grote draaideur van het ziekenhuis slokt patiënten naar binnen. Met hun ID melden ze zich bij de aanmeldzuilen. Kloppen de gegevens? Check. Is de zorgverzekeraar betaald? Check. Welkom in het systeem, uw toegangspoort naar zorg en genezing. Treed binnen in het labyrint en zoek uw heler, uw specialist, uw pupil van Hippocrates.

Er is onenigheid op het plein. Rokers bakkeleien met een lange man. Hippocrates wandelt er langzaam naar toe. Hij legt zijn handen op de borst van de lange man. Die deinst achteruit. ‘Rustig’, zegt de arts. Hij voelt de vier essentiële lichaamssappen door het lichaam stromen. Hippocrates neemt onbalans waar. Hij klopt, knijpt zachtjes en mompelt wat. ‘Wat is er?’, vraagt de lange man.
‘Niets verontrustends’, zegt Hippocrates. ‘Slijm en bloed zijn in orde. Alleen uw gal, zowel de zwarte als de gele, is te actief. Dat maakt u prikkelbaar en opvliegend.’
Tevreden sloft Hippocrates naar de poort. Hij knipt met zijn vingers en de slagboom gaat open. Nog even kijkt hij om in verwondering. Dan verdwijnt hij in de lange koker van de tijd.

Recent Posts
Showing 2 comments
  • Jacqueline
    Beantwoorden

    Fantastische column! Brett je verdient een groter lezerspubliek.

  • Jos
    Beantwoorden

    weer mooi hoor!

Leave a Comment