Vogels zijn wel ok. Over het algemeen heb je weinig last van ze. Ze hippen over het veld, vliegen door de lucht, tsjilpen of fluiten wat voor zich uit en zorgen zo voor een zekere gezelligheid in het land.
Mijn vrouw ging ze tellen. Niet allemaal natuurlijk: alleen onze privé-vogels in de tuin. Ik meldde ongezien zes kippen, maar die telden niet mee. Omdat ons erf, niet geheel bewust, flink verrommeld is wemelt het hier doorgaans van de vogels. Ze telde zich een ongeluk en mailde de score naar Vogelbescherming Nederland.
Een uurtje later, aan de koffie bij oma, telde ze opnieuw. Nu waren de Raalter dorpsvogels aan de beurt. Duiven, kraaien en meeuwen dacht ik vooral te zien, niet echt de topvogels van de vogelrating, maar dat deed niet ter zake, zo werd me al tellend uitgelegd. Ook deze score ging via oma’s iPad naar de Vogelbescherming.
Twee weken later ging oma’s telefoon. Een bijzonder vriendelijke mevrouw van Vogelbescherming Nederland probeerde haar handig colporterend een lidmaatschap aan te smeren. ‘U bent toch ook begaan met het lot van onze vogels?’ In die trant.
Dat de hele maatschappij zo langzamerhand om maar één ding draait, namelijk geld, was me bekend. Dat nu ook de voorheen vrije vogels hierin worden meegenomen verbaasde me desondanks en bracht me naar een vast voornemen voor volgend jaar.
In 2019 ga ik zelf die vogels wel tellen: acht pelikanen, dertig flamingo’s, twee walgvogels, één mijnheer de uil, een vlucht regenwulpen, zes olifantsvogels én een dodo-kolonie. Totaal 149 vogels in de tuin.
En nee, dank u. Ik hoef geen Vogeldienblad, Mokkenpakket Weidevogels, Etagère Marjolein Bastin of Sleutelhanger Steenuil uit de www.vogelbeschermingwebshop.nl.

brettcolumn@hotmail.com

Recent Posts

Leave a Comment